Był to wieczór utkany z dźwięków, słów i wspomnień… Koncert jazzowych standardów i historycznych evergreenów stał się nie tylko muzyczną ucztą, ale także subtelną podróżą przez życie i emocje. Towarzysząca muzyce prezentacja poezji Karola Górskiego otworzyła przed publicznością świat pełen czułości i nostalgii — od pobiedziskich wspomnień dzieciństwa, przez zachwyt nad ukochanym krajobrazem, po pierwsze zauroczenia, młodzieńcze wzruszenia i dojrzałe refleksje o miłości i wrażliwości.
Była to opowieść o życiu widzianym sercem — raz rozświetlonym śmiechem, raz zamglonym wzruszeniem. Dwugodzinne spotkanie wypełniły nie tylko dźwięki i poetyckie obrazy, ale też serdeczny humor i salwy śmiechu publiczności, które sprawiły, że atmosfera była bliska, ciepła i prawdziwa 
Na scenie wystąpili artyści, którzy wspólnie stworzyli tę niezwykłą opowieść:
Elena Mońko – śpiew, która w finałowej części podzieliła się także interpretacjami ukraińskich przebojów
Dawid Krupa – klawisze, prowadzące słuchaczy przez jazzowe pejzaże
Karol Górski – poezja, a w odsłonie muzycznej także gitara i werbel z rózgami
To był wieczór, który nie tylko zabrzmiał — on pozostał w sercach 
